Loading...
Home 2018-04-18T21:04:51+00:00
Transasia Classic

Transasia Classic 2018, het epische reisavontuur dwars door Centraal Azië, door bijna vergeten landen die eens de geschiedenis van de wereld bepaalden.

Het epische reisavontuur dwars door Centraal Azië, door bijna vergeten landen die eens de geschiedenis van de wereld bepaalden.
Rijd uw klassieker door gebieden die uitersten in de natuur weergeven en door de berglandschappen van de Kaukasus , de Elbroes en natuurlijk de Himalaya.
Volg de stroomgebieden van de grote rivieren als de Eufraat en de Tigris, de Amoer Darja en de Huanghe, de gele rivier, de bakermat van de Chinese beschaving.
Raas over de eindeloze vlakten van de grote woestijnen als de Karakum, de Takla Matan en de Gobi.
Deze reis volgt langs Istanboel, Teheran, Samarkant, Xian en Beijing, de wereldberoemde steden uit de oudheid die eeuwenlang de wereldgeschiedenis

domineerden en volgt in de voetsporen van Marco Polo over de legendarische “zijderoute” van Europa naar China.
Eenmaal aangekomen in Beijing zijn we pas op de helft, we gaan terug over de route die meer dan 100 jaar geleden voor het eerst met een auto werd gereden. Met
de oer-Hollandse “Spyker” als een van de vijf deelnemers.

Een zware reis vol cultuur langs de vele gezichten van de natuur. Alleen voor de echte avonturiers, die het als een uitdaging beschouwen om soms lange tijd in een auto te rijden. Een reis voor doorzetters.

Een avontuur zonder weerga, voor u gepresenteerd door Amazon Adventures

Countdown

0
0
0
0
Days
0
0
Hrs
0
0
Min
0
0
Sec
Filosofie
Een kennismaking met oude culturen, die al ver voor het begin van onze jaartelling een hoogstaande samenleving hadden gecreëerd.
Een aanraking met de oeroude Chinese mystieke gedachten wereld.
Lao Tzu en het Taoïsme : intuïtief, mystiek en vrouwelijk.
Confucius en het Confucianisme : rationeel, actief, mannelijk.
Ofwel kennis maken met Yin en Yang .
Een filosofie over de samenhang der dingen.
Alle dingen veranderen voortdurend.
Maar de beweging is cyclisch : “ver weg gaan houdt terugkeer in”
Het “dit” is ook het “dat” en het “dat“ is ook het “dit“
Dit en dat zijn geen tegenstellingen, zo luidt de kern van het Taoïsme
* een hond is nog geen waakhond omdat hij goed blaft
* zij die spreken weten niet ; zij die weten spreken niet
* zij die met hun klassieker naar Beijing willen rijden , moeten in Bant beginnen

Mesopotamië, het land tussen de Eufraat en de Tigris rivier is vooral dichtgeslibd grondgebied. Dit bleek erg vruchtbaar te zijn en zo is de landbouw ontstaan en daarmee onze beschaving. Mensen hoefden niet meer te zoeken naar voedsel, ze konden het verbouwen. Zo zijn de eerste dorpen en steden ontstaan.

Ook de vruchtbare sikkel of het halve maan gebied tussen de Middellandse zee en de Perzische golf bleek zeer vruchtbaar. Dit vruchtbare stukje aarde werd veroverd door de Perzen.

De Perzen hadden een goed bestuur en begonnen met de aanleg van infrastructuur. Ze konden in die tijd al 2500 kilometer afleggen in een week. Ze begonnen met het irrigeren van de landbouw en producten werden vervoerd, de mensen konden nu in steden leven. Niet iedereen hoefde meer zijn eigen voedsel te verbouwen en zo ontstond de handel.

Ongeveer 500 jaar voor Christus was het Perzische rijk een land van overvloed. Het Perzische rijk strekte zich uit van Azië tot het Middellandse zeegebied. De bloeiende handel leverde veel geld op en dat werd besteed aan een nog groter militair apparaat om hun territorium uit te breiden. De Perzen haalden zilver uit Egypte, ivoor uit India en ze bouwden enorme bouwwerken in de verschillende steden. Ze breiden het gebied uit van de Zwarte zee tot de steppen van Centraal Azië en Mongolië.

Ze hadden wel last van agressieve Nomaden in het noorden, maar die waren wel weer goed voor de handel, want ze leverden dieren.

De Grieken waren bang voor de Perzen, tot de Griek Alexander van Macedonie opstond, later bekend geworden als Alexander de Grote. Hij keek niet naar Europa, want daar waren geen steden en geen cultuur. Hij richtte zich op het Oosten. Hij verdreef de Perzen uit Egypte en uiteindelijk uit Babylon. Hij nam alle Koninklijke wegen die de Perzische steden met elkaar verbonden in beslag. Alexander liet forten rond de steden aanleggen om zich te verdedigen tegen de steppenvolken. Dit netwerk van fortificaties zou uiteindelijk uitgroeien tot de Chinese muur.

Alexander stierf al op zijn 32ste in Babylon, maar hij had heel wat bereikt. Zijn opvolger, Seleucus, werd de gouverneur van de gebieden die Alexander de Grote veroverd had. Die gebieden strekten zich uit van de Tigris tot de Indusrivier, van de Middellandse Zee tot de Himalaya, een waar imperium. Seleucus stichtte de Seleuciden-Dynastie, die drie eeuwen lang regeerden. Ze spraken Grieks en tot ver in India werd in die tijd Grieks en de Griekse geloofsleer onderwezen.

Tijdens de Han-Dynastie in de tweede eeuw voor Christus bereide het rijk zich uit tot in China. In die tijd was er veel handel in paarden, voor de uitbereiding van het leger. De beste paarden kwamen uit de Fergana vallei en het Pamir gebergte, het huidige Kirgizië en Tadzjikistan.

Nomaden waren hele goed jagers, ze kregen veel goederen toegestopt in de ruil voor vrede. Het belangrijkste cadeau was zijde, een sterke maar lichte stof die gemakkelijk te vervoeren was. Toen de prijs voor vrede te hoog werd heeft China door middel van vele veldtochten de Nomaden alsnog verdreven.

De handel tussen China en de rest van de wereld kwam langzaam op gang. Het reizen door de woestijn viel niet mee, door de Taklamakan woestijn werd een noordelijke en een zuidelijke route aangelegd. Vanuit de woestijn moest men door het Pamirgebergte. Men had te kampen met grote hoogten en extreme temperatuurverschillen. De kameel werd een populair transportmiddel, die kon alles aan. In het begin werden er alleen dure en schaarse artikelen vervoerd. De absolute nummer een was zijde. In China was vaak niet genoeg muntgeld en dan werden de soldaten uitbetaald in rollen ruwe zijde.

Ondertussen werden in Perzië de Seleuciden afgezet door de Arsaciden, die op basis van een mix van Griekse en Perzische denkbeelden een eigen identiteit creëerden.

In die tijd groeide Rome van een klein dorp tot een machtige stad met veel strijdlust. Gladiotorengevechten in grote arena’s was hun volksvermaak. Een goed getraind leger was de bakermat voor het veroverden van Gallië in 52 voor Christus. Gallië was ruwweg het gebied wat het huidige Frankrijk, de lage landen en West-Duitsland beslaat. De Romeinen waren alleen geïnteresseerd in gebieden met grote steden, die veel belasting konden betalen. Ze waren niet geïnteresseerd in Brittania, maar wel in Egypte met de grote havenstad Alexandrië en de landbouwgebieden in de Nijldelta. De Romeinen grepen hun kans toen koningin Cleopatra een paar steekjes liet vallen na de moord op Julius Ceasar. Toen het Romeinse leger onder leiding van Octavius de Egyptenaren bij Actium versloegen pleegde koningin Cleopatra zelfmoord.

Het ging Rome voor de wind. Keizer Augustus beweerde dat Rome van baksteen was toen hij kwam en van marmer toen hij het achterliet. Alle mensen in de veroverde gebieden werden door de Romeinen geregistreerd en alle mannen tussen de 16 en 60 jaar moesten belasting betalen aan Rome.

Er werden functionarissen naar Judea gestuurd voor een volkstelling, om te zien wat de belastingopbrengst zou zijn. Josef, Maria en hun kind Jezus werden ook geregistreerd.

Rome zag Azië als het land van comfort en luxe. Augustus stuurde zijn soldaten naar Azië, maar die werden er dronken en lui en beseften dat het leven meer was dan het strenge Rome.

Augustus deed verwoede pogingen het land achter zijn nieuwe grenzen te verkennen. Hij wilde details over de handelsroutes van Perzië en Centraal-Azië. Hij wilde ook alles weten over de zeeroutes via de Rode Zee. Er zijn tot in India Romeinse munten gevonden van Romeinse handelaren uit die tijd. Ze kwamen terug naar Rome met de meest luxe en extravagante producten. Dure vissoorten, levende vogels, zilveren tandenstokers, jade, ivoor, enzovoort.

Niet alle Romeinen waren even blij met deze overbodige luxe. Een ding waar ze ook niet blij mee waren was zijde uit China. De vrouwelijke vormen kwamen te veel uit in de dunnen zijden kleding, het was bijna doorzichtig. De prijs was totaal uit de hand gelopen, het was erg kostbaar om hun vrouwen tevreden te houden. Op dat moment was zijde al honderd keer de normale prijs. Er vloeide veel geld uit de Romeinse economie naar Azië, ongeveer 10% van de jaarbegroting en de helft van de jaarlijkse muntuitgifte. De dorpen en plaatselijke economieën langs de handelsroutes bloeiden op de handel in zijde. Het wegennet verbeterde en de dorpen werden steden.

Er werden indrukwekkende gebouwen neergezet in Tasjkent, Bukhara en Samarkand in het huidige Oezbekistan. Palmyra in Syrië werd het Venetië van het zand en het indrukwekkende Petra in Jordanië lag op de route tussen Arabië en de Middellandse zee. Er werden handelsbeurzen georganiseerd op knooppunten in verschillende routes.

De Romeinen hadden weinig contact met de Chinezen, daar zat Perzië tussen. Heel soms kwamen er diplomaten mee met de handelskaravanen. In de tweede eeuw na Christus hadden de Romeinen weer grote ambities, ze veroverden verschillende grote Perzische steden waaronder Babylon. De Romeinen konden veel belasting vangen in de vorm van doorvoerheffingen op de handelsroutes door de nieuw verworven gebieden. Dit geld gebruikten ze om te investeren in havens, want er was ook steeds meer handel over zee.

De Perzen voelden de druk van hun Romeinse buren, in 220 na Christus kwam er een nieuwe dynastie aan de macht, de Sassaniden. Ze besloten het gezag voortaan centraal te regelen, niet meer per provincie. Er kwamen ook nieuwe strengere regels voor kooplieden en markten. De nieuwe vorm van gezag voering werkte en het ging Perzië voor de wind, dit bracht Rome aan het wankelen.

Rond 300 na Christus liep het Romeinse rijk van de Noordzee naar de Zwarte Zee, de limes en van de Kaukasus tot Jemen, maar het uitbreiden ging steeds moeizamer. Rome werd het slachtoffer van zijn eigen succes. Ze werden het doelwit van de volken buiten hun rijk.

De Romeinen hadden de behoefte aan een nieuwe sterke leider. Keizer Constantijn, de zoon van een hoge officier, nam het voortouw. Hij bouwde een nieuwe stad, die Rome moest evenaren. Hij koos de plek van de oude stad Byzantium, daar waar Europa en Azië samenkwamen. Hij bouwde enorme paleizen en een paardenrenbaan. Zelf noemde hij de stad Nova Roma, maar al snel werd de stad bekend als Constantinopel. Een stad op een strategisch punt, waar vele handelsroutes samenkwamen. Zo kon hij de handel en de te betalen belastingen goed in de gaten houden.

Het was druk op de zijderoutes, zo’n 2000 jaar geleden was er al een grote verbondenheid tussen Europa en het Oosten. Zo kwam aardewerk uit Frankrijk in India terecht en zijde uit China in Rome. Plaatselijk geslagen gouden munten gingen de hele wereld over. Ook het Christendom verspreidde zich via de Zijderoutes, een geloof uit het Oosten. Rome mag dan als stamvader van Europa gezien worden, maar ze zijn vooral beïnvloed door het Oosten. Het ontstaan van de Zijderoutes was een intrigerende tijd.

(Samenvatting van Marica van der Meer uit het boek van Peter Frankopan)